กระทรวงสาธารณสุข จัดพิมพ์หนังสือนิทาน โตั้งไข่ล้มโ เป็นหนังสือเล่มแรกของชีวิต 3 ล้านเล่ม มอบเป็นของขวัญปีใหม่แก่เด็กไทย 800,000 คน ที่เกิดวันที่ 9 ธันวาคม 2552 โ 9 ธันวาคม 2553 แก้ไขปัญหาเด็กไทยมีพัฒนาการช้า ไอคิวด้อย ให้พ่อแม่ใช้อ่านกับลูก ชี้ไทยเป็นประเทศที่ 3 ในโลกที่เริ่มแจกหนังสือเล่มแรกฯ ผลการศึกษาพบได้ผลดี ครอบครัวอบอุ่น มีพัฒนาการดีทุกด้าน ไอเดียสร้างสรรค์นายวิทยา แก้วภราดัย รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข พร้อมด้วยนายแพทย์ไพจิตร์ วราชิต ปลัดกระทรวงสาธารณสุข และนายแพทย์สมยศ ดีรัศมี อธิบดีกรมอนามัย แถลงข่าว โครงการเด็กไทยฉลาดด้วยหนังสือเล่มแรก พร้อมมอบชุดของขวัญตัวอย่าง ให้เด็กที่คลอดวันที่ 7-8 ธันวาคม 2552 ที่โรงพยาบาลพระนั่งเกล้า 50 คน เป็นของขวัญปีใหม่นายวิทยากล่าวว่า ผลกา
“ผู้ประสบอุบัติเหตุต้องเป็นภาระเจ้าหน้าที่ ส่วนหนึ่งถึงมือหมอบางคนเสียท่าพระมาถึงวัด ที่วัดอาตมาตั้งแต่ตั้งเมรุเผาศพมาเกือบ 10 ปี ไม่มีเคยเว้นว่างสักเดือนสำหรับคนตายด้วยอุบัติเหตุ”
คำกล่าวของท่านพระครูสังขรักษ์สุทัศน์ รองเจ้าอาวาส วัดสระเกษ อำเภอเมืองจังหวัดสงขลาในเวทีเสวนารณรงค์อุบัติเหตุ “อุบัติเหตุไม่ใช่เวรกรรม” ณ ลานวัฒนธรรม เทศบาลนครสงขลา เมื่อ 26 กรกฎาคม 2552 ที่ผ่านมา
กิจกรรมนี้มาจากความร่วมมือจากหลายหน่วยงาน ไม่ว่า จังหวัดสงขลา เทศบาลนครสงขลา โรงเรียนมหาวชิราวุธ สถานีตำรวจภูธร สงขลา สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดสงขลา รูปแบบ นิทรรศการ ตอบคำถามชิงรางวัล ฟังดนตรี ชมการแสดงและร่วมเสวนา
๕ ธันวาคม ๒๕๕๒ นอกจากเป็นวันสำคัญของชาติไทยเรา คือวันพ่อของทุกคนแล้ว ยังเป็นอีกวันหนึ่ง ที่ชุมชนคนควนรูไม่ลืม นั้นก็คือวันก่อเกิดการกระจายเสียงของสถานีวิทยุพระพุทธสาสนาเพื่อชุมชน FM.๑๐๑.๐๐ MHz เริ่มส่งกระจายเสียงเวลา ๑๓.๑๕ น. ของวันที่ ๕ ธ.ค. ๒๕๔๙ โดยเปิดเพลงชุมทางเขาชุมทองเป็นเพลงแรงของการเปิดสถานี วิทยุชุมชนแห่ง เป็นสถานีวิทยุที่ไม่เหมือนใครและไม่มีใครเหมือน คือ ไม่มีโฆษณาที่เป็นเชิงธุรกิจ ผู้ดำเนินรายการทุกคนที่มาจัดรายการมาด้วยใจอาสา ไม่มีใครได้ค่าตอบแทนจากการจัดรายการ ทุกคนมีความรู้สึกเป็นเจ้าของสถานี ชุมชนมีส่วนร่วมด้วยการบริจาคเงินเป็นค่าบำรุงสถานี ทุกปี มีการระดมทุนเพื่อเป็นค่าใช้จ่าย พัฒนาเครื่องส่ง พัฒนาผู้ดำเนินรายการ
กาลครั้งหนึ่ง ณ กลางป่าเขาแก้ว ได้มีค่างหนุ่มตัวหนึ่ง ชื่อว่า "โหน" มีบ้านอยู่ที่ ป่าปลายคลอง ลำแชง โหนมีครอบครัวแล้ว เมียของโหนเกิดลูกได้สองเดือนเป็นตัวเมียน่ารักน่าชัง โหนจะตื่นก่อนฟ้าสางของทุกวันเพื่อจะไปเก็บผลไม้ป่าและใบไม้หรือแมลงบางชนิดที่ค่างกินได้นำมาเป็นอาหารของเมีย และลูกทำอยู่อย่างนี้เป็นประจำทุกวันวันหนึ่งโหนไปหาอาหารที่ต้นก่อ หาลูกแก่จัดที่แตกตัวออกจากเปลือกที่มีหนามแหลมคม เพื่อนำกลับมาเป็น อาหารของครอบครัว เมื่อเก็บลูกก่อได้มากพอ ตั้งใจจะกระโจนตามแนวยอดไม้เพื่อกลับบ้าน โหนเหลือบไปเห็นแมงพลับ(แมลงปีกแข็งชนิดหนึ่งที่ปีกมีสีขาวคล้ายฝุ่นแป้ง) กำลังกินใบก่ออยู่หลายตัว โหนดีใจมากรำพึงกับตัวเองว่า วันนี้เรามีอาหารอร่อยไปฝากเมียฝากลูก และลูกของเรา จะได้หัดกินแมงพลับด้วยโหนจึงจับแมงพล
เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นหลายครั้งในตอนเช้า ทั้งมือถือและโทรศัพท์บ้าน ผมพอจะได้ยินแล้วแหละ แต่ปกติแล้วคนโทรมาหาผมป่านนี้คงพอจะรู้ว่าผมตื่นดีหรือยังผมงัวเงียลุกตื่นเมื่อตอนสายๆ แล้วโทรกลับไป พ่อบอกว่า โทรมาเป็นสิบๆสายแล้ว"ไหนบอกหมายเลขบัญชีธนาคารมาให้หน่อย""เอ๊ะ เงินค่าอะไรอ่า.."ผมถาม"ก็จะเงินค่าอะไรเสียอีกล่ะ"พ่อบอกเงินค่าดอกเบี้ยซึ่งแม่เอาเงินไปปล่อยกู้ให้นั้น เป็นรายได้ใหม่อีกทางหนึ่งของผมเดือนละสามพันบาท ผมบอกหมายเลขบัญชีธนาคารพ่อไปผมไม่ค่อยได้กลับบ้าน จนเป็นนิสัยแล้ว ขนาดรับปากแม่ไว้ว่าอย่างน้อยเดือนละครั้งก็ยังดีอยู่ในเมืองนี่มันยุ่งจริงหรือ หรือเราขี้เกียจกลับบ้านกันด้วยเหตุผลอื่นใดอีกบ้างเมื่อลูกไม่กลับบ้านนานๆเข้า พ่อแม่ก็ต้องมาหา เพราะไม่ได้ไกลกันเหมือนเมื่อก่อนที่อยู่กรุ
คณะ ศึกษาคณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ (มอ.) พัฒนายาอม (lozenges) ฆ่าเชื้อราในช่องปาก เพื่อให้ยาออกฤทธิ์เฉพาะที่ เหมาะสำหรับผู้ป่วยติดเชื้อราในช่องปาก โดยเฉพาะผู้ป่วยที่มีภูมิต้านทานต่ำ เช่น ผู้ป่วยเอดส์ เนื่องจากรูปแบบยาอมฆ่าเชื้อราทางการค้าในปัจจุบันยังนำเข้าจากต่างประเทศ และมีราคาแพง แพทย์จึงจ่ายยาฆ่าเชื้อราชนิดเม็ดเหน็บช่องคลอดให้แทน เพราะเป็นรูปแบบยาฆ่าเชื้อราที่มีจำหน่ายอยู่มากและราคาไม่แพง ซึ่งผู้ป่วยที่ได้รับการสั่งจ่ายยาดังกล่าวไม่ให้ความร่วมมือในการรักษาเท่า ที่ควร เพราะเป็นรูปแบบที่ไม่น่าอม และยังทำร้ายจิตใจของผู้ป่วยได้ด้วยโดย น.ส.ชนิดา จันทรกุลนาคา น.ส.จุฑาภรณ์ อโนทัย และ น.ส.นันทพร พัฒนขจรสกุล นักศึกษาชั้นปีที่ 5 คณะเภสัชศาสตร์ มอ.ได้ดำเนินการศึกษาพัฒนารูปแบบยาฆ่าเช
สิบโทอุดม เพ็ชรธนู จากนักรบมาเป็นนักอนุรักษ์โรถถูกซุ่มยิง..ผมบาดเจ็บพิการ ชีวิตทหารเลยหยุดเท่านั้นโนาทีชีวิตพลิกผันยังอยู่ในความทรงจำของสิบโทอุดม เพ็ชรธนู ประธานคณะทำงานกลุ่มอนุรักษ์คลองแห อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลาเขาเกิด พ.ศ.2502 ริมสายน้ำคลองแห ไม่ไกลจากวัดและโคกนกคุ่มสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ต้นตำนานคลองแหอุดมไปจบมัธยมต้นที่จังหวัดสตูล หลังรับการเกณฑ์ทหารแล้วต่อเข้าเป็นนักเรียนนายสิบปี 2523 จึงเข้ารับราชการทหารยศสิบตรี สังกัดกองทัพแห่งชาติอยู่แค่ 3 เดือนโชุดของเราได้รับมอบหมายภารกิจดูแลพื้นที่ทั่วภาคใต้ ที่ดังหน่อยก็สมรภูมิค่าย 508 ที่ช่องช้าง ปราบที่นั่นเสร็จลงมาทางเบตง วันนั้นรถถูกซุ่มยิงรถหักหลบตกเขาพลิกคว่ำ ผมแขนหักแล้วแต่ยังมีสติอยู่ ยังเห็นทางไฟ(ปืน)ฝ่ายตรงข้าม จึงคว้าปืนใค
....เมื่อเย็นวาน ผมเดินทางไปบ้านของเพื่อนที่นาหม่อม ลัดเลาะไปทางเส้นปุณกัณฑ์ ก่อนออกไปนาหม่อม สองข้างทางเรียงรายไปด้วย ป่า-ยาง ผมชี้ชวนให้ลูกชายตัวเล็กของเพื่อนซึ่งนั่งตักอยู่ดูสองข้องทาง อุดมไปด้วยป่ายาง ทั้งเขาและโคกควน รวมทั้งในท้องที่ท้องนาพี่คนหนึ่งพูดด้วยเสียงกลั้วหัวเราะว่าสมัยนี้ "ในน้ำมียา...ในนามียาง" บอกว่าปุ๋ยเคมี ยาฉีดที่พ่นในสวนในไร่ก็ไลลงสู่คลองสู่นา พร้อมสำทับว่าตราบใดที่ราคายางยังสูงลิ่วไม่ทะรูดทะราดลง ก็คงจะเป็นกันเช่นนี้ต่อไปผมนิ่งนึก เห็นใจ เพราะบ้านเราเองก็ปลูก ไปว่าใครเขาได้เรามักนึกถึงผลประโยชน์เข้าตาของตัวเองได้ แต่มองไม่เห็นหรือมองข้ามข้อจำกัดของคนอื่นเสมอๆ ประเด็นปัญหาก็คืออะไรทำให้เกิดกระแสเหล่านี้ขึ้น,กระแสโลก,ความไม่รู้จักพอเพียง ฯลฯเพื่อนว่า "ได้เงินจา
เทศบาลนครสงขลา ร่วมกับ โครงการสื่อสารสร้างสุขสงขลา
ได้รับการสนับสนุนจาก
สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ (สสส.)
ขอเชิญพี่น้องชาวสงขลา ร่วมระดมพลัง แสดงความคิดเห็น
ในเวทีประชาคมชาวสงขลาเพื่อกู้วิกฤติ! ปัญหาคลื่นกัดเซาะชายฝั่ง หาดสมิหลา ? ชลาทัศน์
วันอาทิตย์ ที่ 29 พฤศจิกายน 2552 ณ ห้องสารภี 2 สำนักงานเทศบาลนครสงขลา เวลา 13.00 ? 16.00 น.
วันหน้าจะไม่มีหาดสมิหลาที่สวยงาม หากขาดพลังแห่งประชาชนในวันนี้
สอบถามรายละเอียดเพิ่มเติมได้ที่ คุณครุศักดิ์ สุขช่วย 087 - 3924700
การได้มาเรียนต่อถือเป็นเรื่องโชคดีที่ผมเฝ้ารอมานาน ภายหลังจากออกจากมหาวิทยาลัยไปต่อสู้และเรียนรู้โลกกว้างกับการทำงานในบทบาทวิชาชีพเภสัช โดยเลือกไปทำงานที่ดินแดนที่ราบสูงประมาณ 1 ปี ต่อด้วยทำหน้าที่เภสัชกรโรงพยาบาลชุมชน ยิ่งต้องมาเรียนนับว่าเป็นช่วงที่มีเวลาได้พัฒนาแนวคิดการทำงาน รู้จักกับจอมยุทธ์ที่มีฝีมืออันไร้เทียมทานจำนวนมาก เรียกได้ว่า หากมัวนั่งจ่ายยาคงไม่ได้เปิดหูเปิดตามแบบนี้จับพลัดจับผลูมาเรียน จึงต้องอ่านหนังสืออ่านเล่นที่เกี่ยวข้องกับการเปิดวิสัยทัศน์ให้กับตนเองให้มากหน่อย โชคดีมีโอกาสอ่านหนังสือ เรื่อง ฉีกหน้ากากบริษัทยาข้ามชาติ(อุบายขายโรคภาคสอง) ของ มาร์เซีย แอนเจลล์ ผู้เขียนหนังสือเล่มนี้เคยเป็นอดีตบรรณาธิการใหญ่ ของวารสารการแพทย์นิวอิงแลนด์(New England Journal of Medicine) ว