สงขลาพอเพียง : เครือข่ายสร้างเสริมสุขภาพจังหวัดสงขลา - Songkhla Health

โดย นพ.สุภัทร ฮาสุวรรณกิจ

วัตถุทรงแปลกประหลาดที่ตั้งอยู่ริมถนนสาธารณะแห่งนี้มีกระจายทั่วไปในเมืองแอนเวิร์ป และเมืองอื่นๆก็น่าจะมีเหมือนกันเกือบทั้งยุโรป มาใหม่ๆก็งงว่า ทำไมเอามาตั้งให้เป็นทัศนะอุจาดริมถนน หรือจะรณรงค์สวมหมวกกันน็อคก็คงไม่ใช่ เพราะที่นี่รถมอเตอร์ไซด์มีน้อยมากๆ จะมีก็ใช้สำหรับร้านพิซซ่าเท่านั้นสำหรับส่งด่วนถึงบ้านครับ แล้วพอจะเดาได้ไหมครับว่า ถังสองใบนี้ไว้ทำอะไร ภาษาก็อ่านไม่ออกเพราะเป็นภาษาดัตช์

เฉลยดีกว่า ถังทั้งสองใบนี้คือถังสำหรับการ recycle ขวดครับ ที่นี่เขาแยกขวดหรือแก้วออกเป็น 2 ประเภท คือ แก้วหรือขวดใสก็ใส่ถังขาว ส่วนขวดสีเช่นขวดเบียร์ขวดซีอิ้วบ้านเราก็ใส่ถังเขียว คนที่นี่ก็จะรวบรวมไว้ก่อนที่บ้าน พอมากพอก็ค่อยหิ้วมาทิ้งในถังนี้ หากกินเบียร์มากก็มาทิ้งบ่อยหน่อย แต่ผมไม่มีความรู้ว่าทำไมต้องแยกขวดใสกับขวดสีออกจากกัน

ที่นี่ไม่มีระบบรถเข็นหรือซาเล้งรับซื้อของเก่าเหมือนบ้านเรา จึงต้องมาทิ้งส่วนกลาง ทางเทศบาลก็นำไปขายให้กับโรงงานต่อไป กระดาษลังตามร้านค้าก็จะนำมากองในวันเก็บขยะอย่างเป็นระเบียบเช่นกันเพื่อรอให้เทศบาลเก็บไป recycle เราคนไทยกับเพื่อนกัมพูชาเดินผ่านก็ต่างบ่นว่า นี่หากเป็นบ้านเรา กองนี้หลายร้อยบาท คนเก็บขยะหรือคนลำบากที่เก็บเศษขยะขายคงดีใจ แต่ที่นี่ไม่มีอาชีพเช่นนั้น ที่นี่ก็มีคนไร้บ้านคนจรจัดให้เห็นอยู่บ้าง แต่เขาก็ไม่มาเก็บกองนี้เอาไปขาย เชื่อว่าเพราะไม่มีที่รับซื้อ เก็บไปก็ไม่รู้ว่าจะขายใคร ก็เลยไม่รู้จะเก็บไปทำไม

รูปแบบแบบนี้อาจเหมาะกับวิถีคนเมือง บริโภคมาก ทำงานนอกบ้าน ไม่มีเวลาอยู่บ้าน ถึงอยู่บ้านก็ปิดประตูมิดชิด รถซื้อของเก่าผ่านมาก็ไม่รู้ และที่สำคัญในประเทศไทยเมื่อไม่มีการแยกขยะจริงจัง ทุกคนจึงทิ้งรวมลงไปในถังขยะ อาจเริ่มต้นง่ายๆเช่นนี้ในบางชุมชน อาจแพร่ขยายไปสู่การแยกขยะอย่างจริงจังในบ้านเราต่อไปก็ได้ในอนาคต