สงขลาพอเพียง : เครือข่ายสร้างเสริมสุขภาพจังหวัดสงขลา - Songkhla Health

โดย นพ.สุภัทร ฮาสุวรรณกิจ

ชีวิตนักเรียน ป.โทที่นี่ เน้นเรียนแบบแลกเปลี่ยนครับ ห้องเรียนก็จัดโต๊ะแบบเด็กอนุบาลบ้านเรา คือแบบที่เห็นในภาพ แต่ละคนต้องอ่านเพื่อมาแลกเปลี่ยน มีโจทย์ให้ แลกกันให้ได้ข้อเสนอหรือข้อสรุป แล้วนำเสนอให้กลุ่มใหญ่ฟัง แต่อาจารย์กลัวเราไม่ฟังสาระของกลุ่มอื่น ก็เลยออกแบบให้สอบเก็บคะแนนด้วยการเขียนวิจารณ์สาระที่กลุ่มอื่นเสนอมาว่ายังมีจุดอ่อนตรงไหนบ้าง แบบนี้ได้ผลครับ ตั้งใจฟังกันใหญ่ เป็นการเรียนรู้ด้วยกลุ่ม ไม่ค่อยมีการป้อนความรู้แบบไทยๆ

ตอนเป็นนักเรียนที่เมืองไทยนั้น เราเรียนด้วยการป้อน คุณครูปรุงสุกป้อนถึงปาก ขอให้กินให้ทันก็แล้วกัน ป้อนตลอดตั้งแต่ต้นคาบเรียนจนเสียงกระดิ่งดัง ประมาณปิ้งแผ่นใสหรือ แพลม powerpoint ไม่เคยมีคำถาม ไม่เคยถามความเห็น อาจเพราะสอนจนไม่มีเวลาที่จะเหลือให้ถามหรือแลกเปลี่ยน เพราะทั้งคำถามและความเห็นไม่เคยได้รับความสำคัญจากระบบการศึกษาไทย

การเรียนการสอนที่นี่ตั้งแต่ประถมถึงมหาวิทยาลัยเหมือนกันคือ ป้อนไม่มาก แต่เน้นการศึกษาด้วยตนเองมากกว่า มีการจัดเวลาว่างให้อ่านหนังสือเองด้วย ใครไม่อ่านก็ไม่ว่ากัน เอาเวลามาเขียนเรื่องเล่าจากเบลเยียมนี่ไง วิชาท่องจำก็มี แต่เน้นแนวคิดและการประยุกต์ใช้มากกว่าความจำ เวลาสอบก็เปิดหนังสือได้ open book เกือบทุกวิชา ครูไม่กลัวเพราะข้อสอบไม่ใช่ข้อสอบความจำ เน้นเขียนคิดวิเคราะห์ เปิดได้เปิดไปถ้าไม่เข้าใจก็ทำไม่ได้หรอก หลายวิชาให้ส่งรายงานเป็นเรียงความ หรือให้นำเสนอบรรยายสาระให้เพื่อนๆฟัง หรือสอบปากเปล่าตัวต่อตัวกับอาจารย์ ข้อสอบ choice แทบจะไม่รู้จัก สอบเก็บคะแนนไปเรื่อย ชีวิตนักเรียน ป.โทก็เป็นเช่นนี้ครับ