สงขลาพอเพียง : เครือข่ายสร้างเสริมสุขภาพจังหวัดสงขลา - Songkhla Health

หาดใหญ่ สงขลา :

หลังน้ำท่วมหนัก พฤศจิกายน 2553
สองสามวันต่อมาทางเทศบาลออกประกาศให้พี่น้องนำเครื่องใช้ไฟฟ้าที่เสียหายจากน้ำท่วมไปรับบริการซ่อมฟรี จากความอนุเคราะห์ของวิทยาลัยเทคนิคหนึ่งแห่งหนึ่งของจังหวัดใกล้เคียง

ซ่อมฟรีก็ดีเหมือนกัน ผมบอกกับตัวเอง

กระวีกระวาดอยู่วันสองวัน ก่อนวันสุดท้าย ผมก็ตัดสินใจยกเครื่องไปให้เขาซ่อมที่เต็นท์อำนวยการใกล้ๆคลองระบายน้ำ ละแวกที่ตั้งหน่วยอพปร.ของชุมชนซึ่งอยู่อีกฝั่งคลอง

เครื่องใช้ไฟฟ้าสารพัดสารเพตั้งกองพะเนินๆอยู่ มีคนทยอยมาเป็นช่วงๆ เด็กช่างเทคนิคสี่ซ้าห้าคนก็ซ่อมดูกันอยู่ข้างหลัง ผมนึกชื่นชมอยู่ในใจ และไม่ได้ถามไถ่อะไรมากเมื่อเจ้าหน้าที่รับเครื่องไปโดยไม่ได้ให้บัตรให้หลักฐานอะไรมา นอกจากบอกว่าให้จำหมายเลขไว้ แล้วให้มารับในเย็นๆวันรุ่งขึ้น

วันรุ่งขึ้นผมก็แวะไป เขาบอกว่ายังไม่แล้วเสร็จจะเลื่อนไปอีกวันหนึ่ง บังเอิญว่าพอตอนเย็นอีกวันเขาก็เลิกกลับกันหมดแล้ว ถามๆเขาก็บอกว่าได้ฝากของไว้ให้ไปรับที่ศูนย์อพปร.ของชุมชน

สองสามวันที่มีเวลาแวะเวียนไป สำนักงานศูนย์ปิดเงียบไม่มีใครอยู่แม้แต่คนเดียว กระทั่งวันต่อมา มีเจ้าหน้าที่ชุมชนเตรียมนั่งประชุมแบบนอกรอบๆกันอยู่ เมื่อผมเข้าไปถามไถ่ พี่คนหนึ่งซึ่งพอคุ้นๆหน้าคุ้นตาก็บอกว่าให้ลองหาดูเอาเลย

ที่ตั้งกองๆระเกะระกะอยู่ส่วนใหญ่จะเป็นทีวี กับเครื่องซักผ้าต่างๆ ซึ่งส่วนใหญ่ล้วนแล้วแต่ติดป้ายกากบาทสีแดงไว้ว่าชำรุด ซ่อมไม่ได้ เขียนข้อความไว้คร่าวๆ ผมหาดูทั่วก็ไม่เห็นเครื่องเล่นวีดีโอของผม

ไม่ว่าจะถามไถ่อย่างไร หาทางอย่างไร คำตอบเดียวก็คือ ทางเราก็ไม่รู้ ทางวิทยาลัยไปแล้ว ไม่ได้ทิ้งเอกสารหลักฐานอะไรไว้ให้สักอย่าง สักอย่างเดียวก็ไม่มี มาแล้วก็ไป ไม่ว่าจะเป็นการทำหนังสือ รับเรื่อง ใบส่งของ ต่างๆ บอกได้แต่เพียงว่า พอใครๆมาก็มาอ้างว่าของใครก็ยกเอาไป และไม่รู้จะทำอะไรอย่างไรกับของพวกนี้ได้เหมือนกัน

หลังจากกลับมามือเปล่า ผมมานึกอะไรหลายๆอย่าง จริงอยู่ทีวี เครื่องซักผ้า ตู้เย็น วิทยุเทปส่วนใหญ่เก่าๆถูกน้ำท่วม เขรอะด้วยรอบคราบโคลนคราบดิน ย่อมดูเหมือนของทิ้งของเสียก็จริง แต่ข้าวของเหล่านี้มันดูเหมือนไร้ค่าจริงๆหรือ นึกถึงความรับผิดชอบ นึกถึงกระบวนการจัดการอะไรๆสักนิดก็ยังดี นึกถึงช่องว่าง ระหว่างทางวิทยาลัย กับชุมชนเทศบาลที่ร่วมจัดการกันทั้งสองฝ่าย คละๆกันไปว่าเป็นเพราะเหตุใด หรือเพื่อได้ชื่อว่าได้ทำสิ่งนั้นสิ่งนี้แล้วๆก็แล้วไป และทำด้วยเจตนาดีๆจริงๆ

อย่างไรก็ตาม สิ่งที่ผมได้กลับมาอย่างหนึ่งก็คือไม่มีความรับผิดชอบใดๆให้จริงๆด้วยความจริงใจ

ผมกะว่าจะลองไปสืบถามดูอีกที ว่าหน่วยงานที่รับผิดชอบ ต้นสังกัดของวิทยาลัยทำหนังสือมาอย่างไรบ้าง แล้วเอกสารหลักฐานรับของส่งของระหว่างกันไม่มีหรืออย่างไร แต่คิดว่าคำตอบคงได้อีหรอบเดิม คือไม่มีอะไรทิ้งไว้ให้เลย มีแต่ความว่างเปล่า กับคำตอบที่ว่าไม่รู้จะทำอย่างไรเหมือนกัน และอีกวันสองวันถ้าไม่มีใครมารับก็คงจะโละทิ้ง

ของที่ตั้งไว้ก็อยู่ที่ศาลาการประชุมเล็กๆ ก็เป็นส่วนเปิดโล่งมีเครื่องจราจรกีดขวางประตูไว้เพียงแกนๆ เป็นไปได้ว่าอาจจะมีขโมยขโจร หรือใครต่อใครที่แวะเข้าไปหยิบไปเอาอะไรของใครเสียเมื่อไรก็ได้ เป็นต้นว่ามาดูแล้วของเขาเสีย หรือของเขาไม่มีอย่างของผม

ผมเห็นว่าเขาซึ่งดูเป็นผู้หลักผู้ใหญ่คงจะคอยนั่งประชุมหารืออะไรสลักๆสำคัญๆกัน ก็เลยไม่อยากรบกวนเวลาอะไรอีก ก็กลับมาด้วยความทำใจนิดๆและมึนงงไปเล็กน้อย พร้อมกับความค้างคาใจอะไรบางอย่างหลายๆอย่าง

บางทีอันไหนที่ซ่อมได้ เห็นว่าดีอยู่ ก็ถือโอกาสนำกลับไปขายระหว่างทางเป็นค่ารถค่าออนของเขา อาจพลัดหายไปช่วงไหนสักที่ ตอนให้รับสลับสับสนกันก็ได้ หรือไม่ก็คนที่มาเอาของแล้วไม่ได้ของตัว หรืออาจจะเป็นพวกหาของเก่าหัวขโมยอะไรก็โทษกันไปว่ากันไป

ช่างมันเถอะของเสียแล้ว ของเก่าๆไม่กี่ร้อย ก็บอกแล้วไงว่าของฟรีไม่มีในโลกหรอก ทีหลังเอาไปซ่อมที่ร้านดีกว่า ช่างมันเถอะ เออ ช่างมันเถอะ ถ้าเราอยู่ดีๆไม่ยกเครื่องเจ้ากรรมไปซ่อม ก็คงไม่ต้องเสียเวลา เสียอารมณ์เสียความรู้สึก เสียของ ตะขิดตะขวงใจ อะไรอีกล่ะ ร้อยแปดพันประการ

เรื่องพรรค์นี้อย่าไปโทษคนโทษใครเลย เสียเวลา เสียความรู้สึกปลี้ๆเปล่าๆ โทษดินฟ้าอากาศกันดีกว่าไหม สบายใจกว่ากันเยอะ ซึ้งเลย.