สงขลาพอเพียง : เครือข่ายสร้างเสริมสุขภาพจังหวัดสงขลา - Songkhla Health

โดย ผู้จัดการออนไลน์ 1 สิงหาคม 2549 08:07 น.
ยุคสมัยบริโภคนิยม วัตถุนิยม พฤติกรรมต่าง ๆ ของชีวิตคนล้วนมีเป้าหมายอยู่ที่การแข่งขันทั้งเศรษฐกิจ สังคม การเมือง วัฒนธรรมตลอดถึงวิถีชีวิตแห่งการดำรงอยู่ของคนในแต่ละวัย วัยรุ่นคือวัยแห่งการเรียนรู้ในปัจจุบันที่สามารถทำนายอนาคตของชาติบ้านเมืองได้เป็นอย่างดี วัยรุ่นจะเป็นอย่างไรในอนาคตขึ้นอยู่กับหลาย ๆ สาเหตุ ปัจจัยเป็นตัวการทำนายอนาคตทั้งระยะสั้น ระยะยาว
      วัยรุ่นเป็นวัยที่อยากรู้ อยากลอง อยากเห็น อยากที่จะรับรู้ถึงประสบการณ์ในต่าง ๆ ในหลาย ๆ ด้านทั้งดีและไม่ดี วัยรุ่นทุก ๆ สมัยก็เป็นอย่างนี้มานานแสนนานแล้ว
      วัยรุ่นมีการเจริญเติบโตของร่างกายในส่วนต่าง ๆ จากวัยเด็กซึ่งไม่คุ้นเคยกับอวัยวะบางอย่างของร่างกายที่มีการเปลี่ยนแปลงทั้งหญิงและชาย มีการเรียนรู้เพศศึกษาทั้งทางตรงและทางอ้อม CD หนังอาร์ เอ็กซ์ หนังสือโป๊       จากข่าว (X-cite 26-27 พ.ค. 2549 หน้า 4) ขณะนี้มีผู้ติดเชื้อเอชไอวี/เอดส์ทั่วโลก 30-40 ล้านคน ในจำนวนนี้เป็นผู้หญิงราว 15-20 ล้านคน โดยเฉพาะผู้หญิงที่มีอายุระหว่าง 15-24 ปี เป็นผู้ติดเชื้อรายใหม่สูงวันละ 6,000 คน ส่วนเมืองไทยผู้ติดเชื้อวัยนี้ประมาณ 30,000 คน       ปัจจุบันมีผู้เสียชีวิตด้วยโรคเอดส์ สะสมตั้งแต่ ปี พ.ศ. 2527-2549 เป็น82,317 คน ตัวเลขการคาดประมาณผู้ติดเชื้อเอชไอวีในประเทศไทย ประมาณ 1.07ล้านคน เรายังไม่ทราบอีกว่าในอนาคตจำนวนผู้ติดเชื้อจะเพิ่มกว่านี้มากน้อยแค่ไหน
      สาเหตุที่วัยรุ่นไทยมีพฤติกรรมเสี่ยงเป็นที่ทราบ ๆ กันดีตลอดะยะเวลาที่มีผู้ติดเชื้อเอชไอวีในเมืองไทยคือ เพศสัมพันธ์ ยาเสพติดชนิดฉีดเข้าเส้น การสักตามตัว
      วัยรุ่น ภาคเหนือ มีพฤติกรรมเสี่ยงแนวโน้มติดเชื้อ พบว่า วัยรุ่น 30 คนจากประชากร 100,000 คนมีการติดเชื้อเอช ไอวี
      เบื้องหลังของวัยรุ่นติดเชื้อเอชไอวีมีที่มาที่ไปหลายอย่าง หลายปัจจัย
      1. พฤติกรรมส่วนตัว ( Individual Behavior) เป็นพฤติกรรมที่มีเรื่องสิทธิส่วนบุคคล (Human Right) พฤติกรรมที่เป็นส่วนเฉพาะตนแล้วกระทบไปถึงภาพโดยรวม
      บางคนก่อนที่จะเป็นผู้ติดเชื้อ มีพฤติกรรมเสี่ยงในหลากหลายรูปแบบ เพศสัมพันธ์ที่มิได้มีการป้องกัน การใช้เข็มฉีดยาร่วมกัน หรือบางคนอาจจะไม่ชอบที่จะป้องกันตนเองด้วยการใช้ถุงยางอนามัย หรือในสถานการณ์นั้น ๆ ไม่มีถุงยางอนามัยใช้ในการป้องกัน
      เราเคยได้ยินว่าเด็กที่เรียนอยู่ระดับประถมศึกษา มีการข่มขืน มีเพศสัมพันธ์กัน วัยรุ่นที่กำลังศึกษาเล่าเรียนในระดับมัธยม อุดมศึกษา มีกิจกรรมหลายอย่างที่เป็นโอกาสให้มีแนวโน้มไปสู่พฤติกรรมเสี่ยง เพราะเด็กเหล่านี้อยู่ในวัยที่อยากรู้ อยากเห็น อยากทดลองปฏิบัติจริง อุปกรณ์ในการสนับสนุนเรื่องเพศมีหลากหลาย เช่น ยากระตุ้นเรื่องเซ็กซ์ หรือเซ็กซ์ทอย อุปกรณ์เครื่องเล่นตลอดถึงพฤติกรรมที่มีการแสดงออกมาจริง ๆ เช่น การรับน้องใหม่เข้ามหาวิทยาลัย มีท่าเต้นแปลก ๆ ที่ส่อไปในเรื่องเพศ เช่น ท่าไก่ย่าง รวมถึงการหลอกลวงน้องไปข่มขืน เป็นต้น
      นอกจากนั้น ปัญหาการมีชีวิตอยู่กันแบบนักศึกษาผัว-เมีย ทดลองอยู่กันในระหว่างเรียน บางครั้งตามมาด้วยการฆ่าตัวตายของนักศึกษาที่ผิดหวังเรื่องความรัก หากเป็นคนในวัยทำงานหรือมีครอบครัวแล้ว บางคนก็มีพฤติกรรมที่นอกใจสามีหรือภรรยา ไปมีคนอื่น หรือบางกรณีอาจจะมีการแลกผัวแลกเมีย ที่เราได้ยินว่า สวิงกิ้ง สถานที่ที่คนไปใช้บริการทางเพศมีมากมาย
      อีกปัญหาหนึ่งก็คือ แหล่งสถานบันเทิงของเด็กวัยรุ่น เช่น ย่าน RCA , Center Point ในเธค ผับ ทั้งในเมืองกรุงและต่างจังหวัด ปัญหาเรื่องสถานบันเทิงและแหล่งบริการก็โยงใยไปถึงธุรกิจในเรื่องเซ็กส์ระดับเล็ก ๆ ถึงระดับใหญ่ที่มองดูแล้วไม่รู้ว่าจะแก้ไขปัญหาเหล่านั้นได้อย่างไร และการใช้กฎหมายบ้านเมืองของผู้บริหารประเทศในระดับภาคส่วนต่าง ๆ ในการควบคุมและปราบปรามอย่างเอาจริงเอาจังยิ่งยาก
      2. ครอบครัว (Family) บ้านที่อยู่ในปัจจุบันเปราะบางทั้งในเรื่องของความคิด สภาพจิตใจ บางครอบครัวผู้ปกครองอยู่กันด้วยความหวาดระแวง ทะเลาะเบาะแว้ง ขัดแย้งกันภายในครอบครัว ครอบครัวแตกแยก บ้านแตก หรือพฤติกรรมของพ่อ แม่บางคนมีการนอกใจกัน ผลก็ตกมาสู่ลูก ๆ ซึ่งอ่อนแอและหวั่นไหวอยู่แล้ว
      ครอบครัวคนไทยในปัจจุบัน ประสบปัญหามากมาย ปัญหาเศรษฐกิจรายได้ของครอบครัว ทำให้พ่อ แม่ ผู้ปกครองต่างต้องดิ้นรนทำมาหากิน เป็นครอบครัวเดี่ยวมากขึ้น การเอาใจใส่ต่อลูก ๆ อาจจะน้อยหรือไม่ทั่วถึง ทำให้บุตรหลานมีพฤติกรรมไม่พึงประสงค์ของสังคมเช่น ยกพวกตีกัน ฉีดอวัยวะเพศให้ใหญ่ หรือปัญหาที่มาจากพ่อแม่หย่าร้างกันหรือปัญหาบ้านแตก เด็ก ๆ ติดเกม ติดเน็ต ดูหนังเอ็กซ์ หนังโป๊ ครอบครัวอยู่กันในลักษณะของเปราะบาง ตัวใครตัวมัน เด็กบางครอบครัวอยู่ในลักษณะบ้านแตก เป็นต้น
      3. สื่อและธุรกิจ (Media - Business) เป็นปัญหาที่มีการกล่าวถึงกันบ่อยครั้ง ซึ่งระบบสื่อในบ้านเรา ไม่ว่าจะเป็นรายการโทรทัศน์ Internet หนังสือพิมพ์ วารสาร นิตยสาร การส่งข้อความและรูปทางโทรศัพท์มือถือ การถ่ายรูปด้วยโทรศัพท์มือถือ ส่งคลิปเซ็กซ์กัน หนังสือเกี่ยวกับเรื่องเพศและเซ็กซ์ โทรศัพท์ที่มีการสื่อสาร sms หนังสือโป๊
      4. สถาบันการศึกษา (School - University) เป็นที่ทราบกันดีว่า ระบบให้การศึกษาในการป้องกันระมัดระวังในเรื่องพฤติกรรมเพศสัมพันธ์และยาเสพติด เป็นนโยบายหลักของรัฐบาลและผู้บริหารสถานศึกษา แต่ในความเป็นจริงที่เกิดขึ้น มีนักเรียนนักศึกษาสูบบุหรี่กันมากขึ้น ดื่มเหล้า เบียร์ มีพฤติกรรมเกี่ยวกับการพนันกันมากขึ้น เช่น พนันรถมอเตอร์ไซด์แข่งเพื่อแลกสาวซ้อนท้าย เด็กนักเรียนที่เรียนระดับประถมศึกษามีการข่มขืนกัน นักเรียนระดับมัธยม อาชีวะ มีการพนันทำแต้มจากการมีเซ็กส์ มีหอพักรอบ ๆ มหาวิทยาลัยที่นักศึกษาสามารถเช่ากันอยู่ในลักษณะของผัว-เมีย มีร้านขายยาที่ทำธุรกิจ เช่น ถุงยางอนามัย ยาคุมฉุกเฉิน รวมถึงบริการแนะนำสถานที่ทำแท้ง
      5. สถาบันสงฆ์ (Religion Organization) เมืองไทยมีวัดมากกว่า 30,000 วัด พระสงฆ์มากกว่า 300,000 รูป ปัญหาในคณะสงฆ์เองก็มีมากมายหลากหลาย แต่ขณะเดียวกัน พี่น้องประชาชน เด็ก เยาวชนไทยมีปัญหาด้านพฤติกรรมที่จะไปสู่ปัญหายาเสพติด ปัญหาเอดส์ สังคมไทยยังขาดพระสงฆ์ที่มีความรู้ ความเข้าใจ การมองโลกและชีวิตตามความเป็นจริงเกื้อกูลประโยชน์สุขแก่ประชาชนยังมีไม่มากนัก พระสงฆ์และวัดที่ทำหน้าที่ให้ความรู้แก่เด็กและเยาวชนยังมีน้อยหากมองในภาพรวม วัดและพระสงฆ์ที่ทำงานกันอย่างจริงจัง ให้ความรู้อย่างเป็นระบบและต่อเนื่องมีน้อย พระสงฆ์เองมีข้อจำกัดในด้านต่าง ๆ มากมายที่จะช่วยเหลือสังคมอย่างจริงจัง
      6. ผู้นำชุมชนและท้องถิ่น (Local Community and Leadership)มีผู้นำ หรือปราชญ์ท้องถิ่นหลายคนที่มีความตั้งใจอย่างจริงจัง แต่ก็มีความถนัดในด้านอื่น ๆ แต่สำหรับด้านการให้ความรู้ ความเข้าใจในเรื่องการรณรงค์ป้องกัน แก้ไขปัญหาเอดส์ ยังมีน้อยหรือแทบจะไม่มีเอาเสียเลย หรือแม้กระทั่งผู้นำในชุมชนบางแห่ง ทำงานตามระบบราชการที่แต่ละหน่วยงานมีโครงการต่าง ๆ ในระยะสั้น ๆ แล้วหายไป หรือแม้บางครั้งก็ทำงานกันตามกระแสของสังคม ความเอาจริงเอาจังอย่างต่อเนื่องเป็นกิจจะลักษณะมีน้อยมาก
      7. ระบบการเมือง (Political System) เป็นสิ่งสำคัญยิ่งที่ผู้บริหารบ้านเมืองตั้งแต่รัฐบาล ต้องให้ความสำคัญและเอาจริงเอาจังกับปัญหานี้ เพราะเป็นปัญหาที่จะกระทบต่ออนาคตของประเทศชาติอีกนานแสนนาน รัฐบาลเองต้องมองปัญหาในภาพรวมทั้งด้านนโยบายและด้านปฏิบัติการอย่างจริงจังและต่อเนื่องจนกว่าปัญหาจะหมดไปหรือลดน้อยไป เราทราบกันดีว่าผู้ติดเชื้อในประเทศไทยเรามีประมาณการที่จำนวนตัวเลข 1 ล้านเศษ ๆ นั่นก็หมายความว่าในจำนวนประชาชน 60 คน มีผู้ติดเชื้ออยู่ 1 คน ซึ่งก็นับว่าเป็นปัญหาที่ต้องเอาใจใส่อย่างต่อเนื่องและจริงจัง พฤติกรรมของนักการเมืองเองต้องเป็นตัวอย่างที่ดีของประชาชน ต้องมีคุณธรรมจริยธรรม ระบบกฎหมายเองต้องมีมาตรการที่เด็ดขาด ชัดเจนเหมือนกับบางประเทศที่มีการเข้มงวดในเรื่องกฎหมาย และจิตสำนึกต่อสังคม เป็นต้น
      ปัญหาเอดส์จะอยู่คู่กับสังคมไทยอีกนานหรือไม่ หรืออาจจะมีคำถามที่ว่า เมื่อไรปัญหาเอดส์จะหมดไปจากสังคมไทยหรือสังคมโลกนั้น ก็มีข้อที่ต้องพิจารณาทบทวนในบริบทต่าง ๆ มากมาย อาทิเช่น ด้านการบริหารจัดการตั้งแต่ระดับจุลภาคไปจนถึงระดับมหภาค ทุกภาคส่วน อย่างไรก็ตาม ปัญหาผู้ติดเชื้อ ผู้ป่วยโรคเอดส์ ได้ให้บทเรียนราคาแพงแก่คนในสังคมทุก ๆ ภาคส่วน ปัญหาเอดส์ยังท้าทายศักยภาพของมนุษยชาติในการระดมสรรพกำลังทั้งกาย จิตใจ วิญญาณ สติปัญญา ความรู้ความสามารถของทุกภาคส่วน ความมีเมตตาและมนุษยธรรมเป็นสิ่งประเสริฐสูงสุดของมนุษยชาติ ณ เวลานี้....
      เรื่องโดย...เฉลิมพล พลมุข       มูลนิธิธรรมรักษ์ จ.ลพบุรี
ที่มา หนังสือพิมพ์ผู้จัดการ