สงขลาพอเพียง : เครือข่ายสร้างเสริมสุขภาพจังหวัดสงขลา - Songkhla Health

ศมพรัตน์  ขุนทิพย์ (23 มิ.ย. 52 )

หากย้อนเวลากลับไปมองดูเหตุการณ์ทุกๆครั้งที่ผ่านมา..
เรื่องราวเกือบทุกเรื่องเป็นบทเรียนที่สอนให้รู้จักก้าวเดิน...
สอนหัวใจให้รู้จักรอยยิ้ม หยดน้ำตา  และความผูกพัน..

วันนี้เราอาจรู้สึกผูกพันต่อสิ่งนี้ จนคิดว่าเราขาดไม่ได้..
แต่เวลาจะทำให้ทุกอย่างเปลี่ยนแปลงสักวันเราจะรู้ว่า
สิ่งที่เราผูกพันในวันนี้เป็นส่วนหนึ่งที่เติมชีวิตเรา
ไม่ใช่ทั้งหมดของชีวิต

วันหนึ่งหากเรามีโอกาสได้เจอสิ่งที่ถูกใจสิ่งใหม่
ที่เราคิดว่าเราต้องใจ…ต้องการ...ปรารถนา…ขาดไม่ได้
แต่หากเวลาผ่านไปสักพัก
เราก็จะเริ่มผูกพันกับสิ่งใหม่ได้ ในเวลาไม่นานนัก

เมื่อเวลาหนึ่งผ่านไป จะสอนเราได้เองว่า..
ความผูกพันกับสิ่งใดๆ ในช่วงเวลาหนึ่ง
จะเป็นความสุขในช่วงเวลานั้น ๆ
อย่าได้ไปยึดติด อย่าได้ไปใช้ชีวิตทั้งชีวิตอย่างลุ่มหลง…
คิดเสียว่าเราโชคดีที่มีโอกาสได้ผูกพันกับสิ่งที่เรารัก

ความผูกพันก็เหมือนกับความรัก
หรืออาจจะเป็นผลพวงที่มาจากความรัก
หากเรารักใครคนใดคนหนึ่งมาก เราก็รู้สึกผูกพันมาก

เปรียบเสมือนเรามีแก้วน้ำอยู่หนึ่งใบ ในช่วงเช้า
เราอาจต้องใช้แก้วใบนี้ดื่มนม
พออากาศร้อนหน่อย เราอาจต้องการน้ำเย็น ๆ

หรือบางครั้งที่เราไม่สบายเราอาจต้องการน้ำอุ่น
ใจเราก็เหมือนกับแก้วน้ำ…ต้องเติมสิ่งต่าง ๆ
ในเวลาที่แตกต่างกันตามความเหมาะสม… ตามความต้องการ

หากเราเติมน้ำเย็นลงไปในแก้วน้ำ แล้วเติมน้ำร้อนลงไป
ในทันที…ในแก้วใบเดียวกัน…เราก็จะพบว่า…
แก้วใบนั้นก็จะร้าวแล้วก็เริ่มแตก ซึ่งก็เหมือนกับใจเรา…

ความผูกพันต่อสิ่งหนึ่งสิ่งใดในช่วงเวลาหนึ่ง…ไม่ผิด
ถ้าเราค่อยๆ ปรับใจ ปรับตัวของเราเอง
ให้กลับคืนในเวลาที่ควร
เพราะอย่างน้อยที่สุดเราก็มีโอกาสได้ผูกพัน…