คนภูเขา

............. เข้าเรื่องดีกว่า ฝนที่ภูเขาแก้วนะ ตกหนักมาก ปริมาณน้ำฝน มากกว่า 300 มิลลิเมตร เลยครับ เป็นฤดูน้ำหลากของ

ภาคใต้ตอนล่าง  ฝนตกหนักและตกติดต่อกันหลายวัน มันช่างตรงข้ามกับบ้านคุณต่าย และชาวเราหลาย ๆ ภาค ที่ได้รับ

ลมหนาว กับสีสรรค์ของป่ากันแล้ว น่าอิจฉาจริง ๆ

  ทีมเรา กับเครือข่ายทำกิจกรรมปลูกป่ากลางฝนฉ่ำกันครับ  ขอเล่าภาพรวมก่อนก็แล้วกัน  มันก็คือการปลูกป่า ที่เชิญ

ท่านผู้หลักผู้ใหญ่ มาเปิดงาน ระดมมวลชนแนวร่วมคนรักษ์ป่า มาทำหน้าที่ตามใจรัก จบด้วยกินข้าวแกงไก่ ใส่หยวก

กล้วยเถื่อน ถ่ายรูปร้องเพลง กันละครับ .............

...ผู้สนับสนุนหลักอย่างเป็นทางการ อ่านเอาเองครับในแผ่นป้าย...ส่วนผู้สนับสนุนอย่างเป็นกันเองได้แก่....
ชาวบ้านหมู่ที่7 ต.ท่าชะมวง อ.รัตภูมิครับ

ชาวเราแบ่งหน้าที่กันทำงานครับ น้องช้างในฐานะเจ้าภาพ รับหน้าที่ต้อนรับ ส่วนคนอื่น ๆ ก็ทำหน้าที่ต่าง ๆ กันไป

มีการประชุมก่อนปลูกป่าด้วยครับ ส่วนคนภูเขามีหน้าที่ จัดกิจกรรมเด็ก กับดูแลความปลอดภัย เป็นงานถนัดละ

เรื่องดูแลความปลอดภัย วันนั้น ไม่มีการทะเลาะ หรือแย่งกันปลูกป่า เลย งานที่รับมอบหมายไม่บกพร่องเลย 55

.......ขอเข้าประเด็นว่า ทำไมต้องปลูกป่าในป่าดินร้อยไร่ นะ ก่อนหน้านี้ป่าดินร้อยไร่ ได้ถูกสัมปทาน ทำเหมืองแร่พลวง

ก่อนทำเหมือง ก็ด้องมีการเอาต้นไม้ไปเข้าโรงเลื่อยก่อนเป็นอันดับแรก เมื่อไม้หมด ก็ไม่มีการทำเหมืองแร่ต่อ โดยอ้าง

ว่าสายแร่มีน้อยไม่คุมกับการลงทุนทำเหมือง แถมยังเอาที่ดินสัมปทานบัตร ไปหลอกขายชาวบ้านอีกนะครับ..

ต่อมาเมื่อรัฐบาลประกาศปิดป่า ชาวบ้านเลยออกจากพื้นที่ ป่าดินร้อยไร่เลยเป็นป่าฟื้นตัวใหม่ครับ

.........................อ้อ! ลืมไป ขอขอบคุณนายทุนแห่งประเทศไทย ที่ทำให้คนรุ่นหลังได้ปลูกป่า ขอบคุณจริง ๆ

ทีมปลอดภัยทำหน้าที่ครับ เชิญ ประธานข้ามน้ำไปปลูกป่า

กับกิจกรรม "ต้นไม้ในมือหนู ไปอยู่ไหน?"

.คุณต่ายครับ บันทึกด้วยดินสอ ของคนภูเขา ได้บันทึกเรื่องราวความประทับใจในป่าเขา

ไว้หลายตอน คุณต่ายคงเคยอ่านบ้างแล้ว กิจกรรมที่จะเล่าให้ฟัง เกิดจากความคิด

และการร่วมแรงร่วมใจกันทำกิจกรรมสรรค์สร้างสิ่งดี ๆ ของหลาย ๆท่านเราไม่สามารถ

ทำงานเหล่านี้สำเร็จได้หรอก ถ้าไม่มีทีม ที่เข้าใจ รักษ์ในป่าเขาบ้านเราเหมือนกัน

.....เล่าให้ฟังดีกว่าครับ เราเกิดแนวคิดกันว่า เมื่อมีการปลูกป่าแล้ว เด็ก ๆ จะมีส่วนร่วม

ในกิจกรรมอะไรบ้าง ประชุมร่วมกันแล้วเลยเกิดกิจกรรมเด็ก 2 ส่วนครับ  ส่วนแรกก็คือ

การเพาะกล้าไม้พื้นถิ่น (ลูกไม้ที่อยู่ในป่าแถบนี้) เราจัดกิจกรรมด้วยแนวคิดว่า เมื่อถึงวันปลูกป่าเมื่อไหร่

ในเรือนเพาะชำของเราจะมีต้นกล้าเต็มเรือนเพาะชำ แต่หลังจากปลูกป่าแล้วเรือนเพาะชำของเราก็ว่างเปล่า

ต้องรอโครงการหน้า ถึงจะมีต้นกล้ามาอยู่ในเรือนเพาะชำของเราอีก  เลยเกิดแนวคิดว่าเราจะช่วยกัน

เพาะกล้าไม้พื้นถิ่นของเราเอง ด้วยมือเล็ก ๆ ที่จะร่วมกันคนละต้น แล้วเราจะนำกลับไปไว้ในเรือนเพาะชำ

แทนที่ต้นไม้ที่ปลูกกันในวันนั้นครับ  เลยเกิดภาพประทับใจแก่ผู้มาร่วมงานในวันนั้น จนได้รับการชื่นชม

กิจกรรมแบบง่าย ๆ ของเราครับ

..ต้องเล่าเบื้องหลังกิจกรรมหน่อยนึ่ง....ช่วงทำกิจกรรมนะ ฝนตกทุกวัน ทีมของเราดันต้นไปหาพันธ์ไม้

ในป่ากลางสายฝนกันครับ ต้องเดินป่ากัน2-3 ชั่วโมง เพื่อที่จะหาพันธ์ไม้ที่ต้องการ ก็มีต้นสะตอป่า

ต้นตะเคียนหิน ต้นตีนเป็ด ไม้สาย ต้นกฤษณาป่า ต้นหลุมพอ ฯลฯ ละครับ

เพียงคนละต้น เมื่อเด็ก ๆ เริ่มทำ ผู้ใหญ่ก็เข้ามาช่วย ต้นกล้าใหม่ ก็เต็มเรือนเพาะชำเหมือนเดิม

ก่อนจะเริ่มกิจกรรม หนุกหนานแบบ คนเขาคนควน พักสายตาหน่อย

        บรรยายใต้ภาพว่า"ตาแป๋ว" ก็แล้วกัน...

....ตั้งอก ตั้งใจ......ฟังการถ่ายทอด.......

ครูเจมี ครูนอกท่อง.....สอนเด็กให้รู้จัก ลายเส้น ด้วยปากกาเจว

พี่คับ ช่วยเป็นโต๊ะให้ หนูหน่อย

............ป่าเขา กับความคิดใส ๆ โดยมีผู้ใหญ่ใจดี ส่งเสริม